Alt Ajan Arayüzü (v1 / base / v2)

Alt ajanlar nedir?

Bir alt ajan, ana ajanın odaklanmış bir görev için oluşturabileceği ayrı bir Codex çalışanıdır. Kendi bağlamına ve araçlarına sahiptir, bu sayede birkaç bağımsız görev paralel olarak çalışabilir. opencodex bu çalışanları hangi Codex işbirliği yüzeyinin açığa çıkaracağını, Codex’in onlar için hangi modelleri sunacağını ve başarısız bir modelin nasıl geri dönebileceğini denetler. Ana ajanınızın ne zaman devretmesi gerektiğine karar vermez.

Modlar

Yeni oturumlar için modu seçin. Mevcut oturumlar başladıkları arayüzü korur.

Mod	Codex ne alır?	Kim seçmelidir?
v1	Klasik ad alanlı `spawn_agent`, `send_input`, `resume_agent` ve `close_agent` araçları. Bir spawn doğrudan başka bir modeli seçebilir.	Farklı sağlayıcılar arasında, özellikle yerelden yönlendirilen çocuklara güvenilir delegasyona ihtiyaç duyan yeni başlayanlar.
base (varsayılan)	Yukarı akış model sabitlemeleri: GPT-5.6 Sol/Terra v2 kullanır, Luna v1 kullanır ve sabitlenmemiş modeller Codex’in `multi_agent_v2` özellik bayrağını takip eder.	Çoğu kullanıcı. Küresel olarak birini zorlamadan her model için Codex’in hedeflenen arayüzünü takip eder.
v2	Eşzamanlı oturumlarla düz `spawn_agent`, `send_message`, `followup_task`, `interrupt_agent` ve ajan listesi araçları.	Daha yeni eşzamanlı iş akışını isteyen ve model kalıtımını ve aşağıdaki şifrelenmiş görev sınırlamasını anlayan kullanıcılar.

Nasıl çalışır?

Seçilen mod, Codex’in okuduğu her katalog girdisindeki multi_agent_version alanını denetler:

v1, her modele multi_agent_version = "v1" damgalar.
base, yukarı akış sabitlemelerini geri yükler. Sabitlenmemiş girdiler yerel multi_agent_v2 özellik bayrağını takip eder.
v2, her modele multi_agent_version = "v2" damgalar; ancak ChatGPT’yi v1’de tut etkinken bu kural dışıdır: ChatGPT yerel satırları "v1" kalır, yönlendirilen ve combo satırları "v2" kalır.

opencodex bunu hem canlı /v1/models kataloğuna hem de diske senkronize edilen kataloğa son geçiş olarak uygular. Bir mod değişikliğinin yeni oluşturulan App, CLI ve TUI oturumlarını tutarlı bir şekilde etkilemesinin nedeni budur.

Bir v2 kadrosu için uygunluğun üç durumu vardır: "v2" damgalı, açıkça null olarak ayarlanmış veya multi_agent_version alanı olmayan bir girdi uygundur. Gerçek bir "v1" sabitlemesi hariç tutulur çünkü modelin diğer işbirliği yüzeyine ait olduğunu belirtir.

Yetkilendirme modeli ve çaba

Kontrol panelinin Alt ajan yetkilendirmesi üç ilgili ayarı denetler:

injectionModel, opencodex rehberliğinde adı geçen tercih edilen çalışan modelidir.
injectionEffort, bu model için talep edilecek isteğe bağlı reasoning_effort değeridir.
injectionPrompt, yerleşik v2 rehberlik metninin yerini alır.

multiAgentGuidanceEnabled varsayılan olarak açıktır ve her iki yüzeyde de opencodex tarafından yazılan rehberlik için ana anahtardır. Kapatılması hem v2 atama bloğunu hem de v1 proaktif metnini bastırır.

Dizi biçimli durum bilgisi olmayan Responses istekleri için opencodex, oluşturulan rehberliği geliştirici additional_tools dahil olmak üzere öndeki sistem ve geliştirici meta verilerinden sonra ve konuşma girdisinden önce yerleştirir. Durum bilgili previous_response_id devamları, etiketli rehberliği yalnızca güvenilen yeniden oynatma önekindeki en son etiketli öğeyle eşleştiğinde yeniden kullanır. Diğer oluşturulan rehberlik, bu önekte tam olarak oluşturulmuş bir geliştirici öğesi mevcut olduğunda yeniden kullanılır. Rehberlik değiştiğinde öndeki araç protokolü ilk sırada kalır ve değişiklik geçerli konuşma girdisinden önce eklenir.

Bunlar ana ajana verilen talimatlardır, proxy tarafında bir spawn yönlendiricisi değildir. v2’de tam geçmişli bir çatal üst modeli devralır ve model veya çaba geçersiz kılmalarını reddeder. Bu nedenle rehberlik, model veya reasoning_effort iletirken Codex’e fork_turns: "none" (veya "3" gibi pozitif bir kısmi tur sayısı) kullanmasını ve görev mesajını bağımsız hale getirmesini söyler.

Özel injectionPrompt metni dört yer tutucunun tümünü kullanabilir:

Yer tutucu	Şununla değiştirilir
`{{model}}`	Bu istek için geçerli tercih edilen model. Yalın bir yerel `injectionModel`, yalnızca isteğin kendisi açık bir hesap seçicisini hedeflediğinde hesap nitelikli olur. Çözümlenmemiş veya belirsiz bir yalın değer boş bir dize haline gelir; çözümlenmemiş açık bir hesap nitelikli veya yönlendirilmiş kimlik değişmeden kalır
`{{effort}}`	Yapılandırılmış `injectionEffort` veya boş bir dize
`{{roster}}`	Çözümlenen seçicide görünen, arayüzle uyumlu kadro
`{{fallback}}`	Yapılandırılmış genel geri dönüş rehberliği

Yerleşik v2 rehberliğinin 700 karakterlik bir bütçesi vardır. Bütçeyi aşacaksa opencodex temel spawn talimatlarını kesmek yerine önce kadroyu bırakır. Yerleşik rehberlik yalnızca tercih edilen bir model, uygun kadro veya geri dönüş zinciri çözümlendiğinde devreye girer. Yapılandırılmış bir injectionModel özel bir istem oluşturmak için yeterlidir; yalın bir değer benzersiz şekilde çözümlenemezse {{model}} boş bir dizeye genişler.

v1’de opencodex yalnızca max veya ultra çabada yukarı akış tarzı proaktif yetkilendirme rehberliğini enjekte eder. v1’de tercih edilen bir model, kadro, geri dönüş listesi veya özel istem eklemez.

Varsayılan olarak kapalı olan syncCodexSubagentDefaults seçeneği rehberlikten ayrıdır. opencodex aktif Codex yönlendirmesine sahip olduğunda senkronizasyon veya yeniden başlatma, seçilen değerleri Codex TOML’a işaretçi sahipliğindeki [agents] default_subagent_model ve default_subagent_reasoning_effort girdileri olarak yazabilir. opencodex yalnızca kendi işaretçilerini taşıyan alanları günceller veya kaldırır. Hedef alanlardan biri kullanıcıya aitse çift kısmen yazılmak yerine değiştirilmeden bırakılır; belirsiz TOML yazılmadan reddedilir. Harici sağlayıcı yöneticileri ve kullanıcıya ait kök yönlendirmesi de yetkili kalır.

Geri dönüş zincirleri (Fallback chains)

Oluşturulan bir çalışan için opencodex şu öncelik sırasını oluşturur:

İstenen birincil model.
opencodex yapılandırmasındaki subagentModelFallbackByModel’dan, istenen birincil modelle anahtarlanan model başına bir zincir.
opencodex yapılandırmasındaki genel subagentModelFallback listesi.

Rol başına geri dönüş zincirleri $CODEX_HOME/agents/*.toml içinde değil, opencodex yapılandırmasında yer alır. Codex 0.146+ ajan rol dosyalarını katı bir şekilde serileştirir ve model_fallback’i bilinmeyen bir alan olarak reddeder, bu da tüm rol tanımını atlar (#1190). opencodex geriye dönük uyumluluk için TOML’dan eski bir model_fallback satırını yine de okuyabilir, ancak ocx doctor bu konuda uyarır ve Codex’in kendisi etkilenen rolü yok sayar.

İlk oluşum korunurken yinelenen model kimlikleri kaldırılır. Seçim sırasında opencodex devre dışı bırakılmış, yönlendirilemez, devre dışı bırakılmış bir sağlayıcı tarafından desteklenen, sağlıksız olarak işaretlenmiş, bir soğuma süresi içinde olan, kullanılabilir bir havuzlanmış Codex hesabı eksik olan veya yapılandırılmış kota eşiğinin ötesinde olan adayları atlar. Kullanılabilirlik probları subagentModelFallbackPollMs (varsayılan olarak 60 saniye) boyunca önbelleğe alınır.

Geri dönüş, uyumsuz şifrelenmiş görevleri okunabilir kılmaz. Çocuk görevi ChatGPT için şifrelendiğinde, zincirde daha önce harici bir model görünse bile seçim kurallı yerel ChatGPT hedefleriyle sınırlandırılır.

Şifrelenmiş v2 görev teslimi

Codex, bir v2 yerelden yönlendirilen çocuk görevini yalnızca arka uçta şifrelenmiş encrypted_content olarak gönderebilir. Bu yük yerel ChatGPT arka ucu tarafından okunabilir, ancak harici bir sağlayıcı tarafından okunamaz. Bu, bilinen #92 sınırlamasıdır.

opencodex boş veya okunamayan bir görevi iletmek yerine güvenli bir şekilde başarısız olur:

Doğrudan yerel olmayan bir rota error.code = "unreadable_encrypted_agent_task" ile HTTP 400 döndürür ve şifreli metni yankılamaz.
Bir kombo, yeniden denemeler de dahil olmak üzere bu görev için yalnızca kurallı yerel ChatGPT hedeflerini değerlendirir. Hiçbiri yoksa aynı 400 hatasını döndürür.
Okunabilir bir düz metin görevi normal rota ve geri dönüş davranışını korur.

Kurtarma seçenekleri, yerel bir ChatGPT çocuğu seçmek, komboya yerel bir ChatGPT hedefi eklemek, heterojen sağlayıcı yetkilendirmesi için v1 kullanmak veya arayanı denetlediğinizde görevi düz metin v2 agent_message içeriği olarak yeniden göndermektir.

Deneysel, varsayılan olarak devre dışı bırakılmış bir agentTaskRecovery seçeneği, authMode: "forward" ile kurallı openai sağlayıcısı tarafından kullanılan gelen kimlik bilgisi şeklini kullanarak sabit ChatGPT /responses uç noktasına ham Responses doğrudan geçişi aracılığıyla bu belirli yerelden yönlendirilen şekli kurtarabilir. Kurtarma yalnızca proxy geri döngüye bağlıyken kullanılabilir. Asla API anahtarı kimlik doğrulamasının, başka bir sağlayıcı kimlik bilgisinin veya başka bir Codex hesabının yerine geçmez. Yalnızca authorization, eşleşen chatgpt-account-id, originator ve isteğe bağlı openai-beta/user-agent meta verileri iletilir; content-type ve accept yerel olarak oluşturulur ve başka hiçbir arayan başlığı sınırı geçmez. Kotayı tüketir, gecikme ekler, kurtarılan düz metni sınırlı bir bellek içi önbellekte kısa süre tutar ve belgelenmemiş ChatGPT arka uç davranışına bağlıdır. Bir model kurtarılan metni döndürdüğü için bayt bayt doğruluk garanti edilmez. Genel/API anahtarlı proxy arayanlarını reddeder ve herhangi bir arızada unreadable_encrypted_agent_task’i korur. Tam güven sınırı ve yapılandırma için Ajan yapılandırması: Şifrelenmiş v2 görev kurtarma bölümüne bakın. Kombo yönlendirmesi değişmeden kalır ve şifrelenmiş görevler için yalnızca kurallı yerel ChatGPT hedeflerini değerlendirmeye devam eder.

Modu değiştirme

GUI

Kontrol Paneli → ilk istatistik hücresi: v1, base veya v2’yi seçin.
Modeller → üst satır bölümlenmiş kontrol: aynı küresel modu seçin.
Kontrol Paneli → Alt ajan yetkilendirmesi: rehberlik modelini/çabasını ve yerel varsayılan katılımını ayarlayın.
Alt Ajanlar: kadroyu seçip sıralayın ve küresel geri dönüş zincirini yapılandırın.

CLI

İşbirliği arayüzü ve yerel özellik ayarları için ocx v2 kullanın:

ocx v2 status
ocx v2 mode v1
ocx v2 mode default
ocx v2 mode v2
ocx v2 threads 8

Yetkilendirme, kadro, çaba sınırı ve geri dönüş ayarları için ocx agent kullanın:

ocx agent status
ocx agent injection set --model anthropic/claude-sonnet-5 --effort xhigh
ocx agent subagents set gpt-5.6-sol,anthropic/claude-sonnet-5
ocx agent fallback set gpt-5.4-mini,xai/grok-4.5 --poll-ms 60000
ocx agent effort set --subagent max

Boş bırakılabilir bir ocx agent injection değerini temizlemek için - iletin veya bir kadro veya geri dönüş listesi için ilgili clear eylemini kullanın. Tüm komut aileleri için CLI referansına bakın.

API

Yönetim API’si eşleşen GET ve PUT uç noktalarını sunar:

Uç nokta	Yönettiği
`/api/v2`	Arayüz modu, yerel özellik bayrağı ve iş parçacığı ayarları
`/api/injection-model`	Tercih edilen model, çaba, özel istem, rehberlik ve yerel varsayılan senkronizasyonu
`/api/effort-caps`	Ana ajan ve alt ajan çaba tavanları
`/api/subagent-models`	En fazla beş modelden oluşan sıralı kadro
`/api/subagent-model-fallback`	Küresel geri dönüş sırası ve yoklama aralığı

Örneğin:

curl -X PUT http://localhost:10100/api/v2 \
  -H 'Content-Type: application/json' \
  -d '{"multiAgentMode":"v2"}'

curl -X PUT http://localhost:10100/api/injection-model \
  -H 'Content-Type: application/json' \
  -d '{"model":"anthropic/claude-sonnet-5","effort":"xhigh"}'

SSS

Bir delegasyon modeli seçmek Codex’i onu spawn etmeye zorlar mı?

Hayır. Rehberlik bir model önerebilir ve yerel varsayılan senkronizasyonu bir Codex varsayılanı sağlayabilir, ancak ana ajan yine de yetkilendirip yetkilendirmeyeceğine kendisi karar verir.

v2 çocuğum neden üst modeli kullandı?

Tam geçmişli bir v2 çatalı üst modeli devralır. Bir model veya çaba geçersiz kılmasını iletmeden önce fork_turns değerini "none" veya pozitif bir kısmi sayıya ayarlayan bir spawn kullanın.

Yapılandırılmış bir model neden v2 kadrosunda eksik?

Seçicide gizlenmiş olabilir, beş modelli görüntüleme sınırının dışında olabilir, katalogda eksik olabilir veya v1’e sabitlenmiş olabilir. Bir "v2", null veya bulunmayan arayüz değeri uygundur; gerçek bir "v1" sabitlemesi uygun değildir.

Mod değişiklikleri çalışan oturumları etkiler mi?

Hayır. Modu değiştirdikten sonra yeni bir Codex oturumu başlatın. Uzun süredir çalışan bir App ana bilgisayarı hala eski katalog durumunu gösteriyorsa ocx sync çalıştırın ve bu Codex arayüzünü yeniden başlatın.

opencodex kataloğa güvenemediğinde ne olur?

opencodex, diskteki model kataloğunu geçerli kullanıcıya ait her Codex app-server’ının başlangıç zamanıyla karşılaştırarak dört durumdan birini üretir:

Durum	Anlamı	v2 rehberliği
`fresh`	Her app-server katalog yazıldıktan sonra başladı	Tam rehberlik: tercih edilen model, kadro, geri dönüşler
`not_running`	Hiçbir app-server algılanmadı	Tam rehberlik
`stale`	En az bir app-server katalogdan önceye dayanıyor	opencodex kaynaklı model rehberliği yok
`unknown`	Karşılaştırma yapılamadı	opencodex kaynaklı model rehberliği yok

stale ve unknown için opencodex diskten türetilen kendi iddialarını — tercih edilen model, kadro, geri dönüş ve özel rehberlik — alıkoyar çünkü çalışan Codex disk kataloğunun tanıttığı şeyi spawn edemeyebilir.

Modele model veya reasoning_effort ayarlamayı durdurmasını söylemez. Bu gözlem kullanıcı için her app-server genelinde küreseldir, oysa gelen bir istek hiçbir gönderen kimliği taşımaz; bu nedenle eski bir süreç önümüzdeki isteğe atfedilemez. Bu temelde geçersiz kılmaları yasaklamak, gayet taze olabilecek bir oturum için aktif spawn_agent aracının meşru olarak tanıttığı seçenekleri engeller. Aktif araç şeması yetkili kalır.

unknown, stale ile eşanlamlı değildir. Karşılaştırmanın kendisinin başarısız olduğu anlamına gelir — okunamayan bir katalog zaman damgası, okunamayan bir süreç başlangıç zamanı veya başarısız bir süreç numaralandırması — ve ocx doctor tarafından ayrı olarak bildirilir. stale, yalnızca algılanan her Codex app-server’ı son katalog yazımından sonra başladığında temizlenir; unknown’u mutlaka temizlemez.

Yalnızca gerçek bir değişiklik sayılır. Sonucu diskte zaten bulunan katalogla bayt bayt aynı olan bir senkronizasyon dosyaya dokunulmadan bırakır, bu nedenle proxy’yi yeniden başlatmak veya değişmemiş bir model kümesini yeniden senkronize etmek çalışan bir Codex’in eski görünmesine neden olmaz.

Akıl yürütme çabası

injectionEffort yalnızca yetkilendirilmiş çalışan rehberliğini ve açıkça etkinleştirildiğinde yerel Codex alt ajan varsayılanlarını etkiler. Üst oturumun çabasını değiştirmez. ultra, Codex’in max’a dönüştürdüğü istemciye yönelik bir üst katmandır; opencodex daha sonra seçilen sağlayıcı için değeri eşler veya sabitler.

Bağlam sınırı

Model bağlam sınırı alt ajan modundan bağımsızdır. Modeller sayfasında yapılandırın; yerel OpenAI modelleri gerçek bağlam pencerelerini korur.